Wat vond je onvergetelijk?
Leerling 1:
“Ik vond de hangbrug van Holzgau heel leuk, maar ook supereng. Ik heb namelijk hoogtevrees en ik deed het bijna in mijn broek.”
Leerling 2:
“Het rodelen was echt onvergetelijk. In het begin was het heeeeeeel spannend, want ik wist niet wat me te wachten stond. De tractor trok ons omhoog. Toen ik op de slee zat, was het echt superleuk. Ik ging zelfs een tweede keer. Toen was het al donker en dat maakte het nog spectaculairder. Ik had een beetje schrik, maar eenmaal beneden was ik trots dat ik het had gedaan. We steunden elkaar en dat voelde heel fijn.”
Leerling 3:
“De hangbrug wil ik nooit meer doen, die wil ik dus snel vergeten. Maar op de bus op weg naar Steeg, om te gaan sleeën, had ik superleuke gesprekken met mijn vriendinnen. Ik kan niet zeggen waarover het ging… want das geheim.”
Waarvoor ben je dankbaar?
Leerling 1:
“Ik ben dankbaar voor de dag die we samen beleefden. Het rodelen was nieuw voor mij en ik ben zo blij dat ik erbij mocht zijn. Er zijn ook zeven kookouders die zo goed voor ons zorgen. Vandaag at ik twee borden spaghetti en eindelijk aten we kaiserschmarren: lekkere brokken pannenkoek eigenlijk.”
Leerling 2:
“Ik ben zo blij dat we dit mogen doen. Ik ben ook trots op mezelf en op mijn vrienden, want ik kreeg veel hulp.”
Leerling 3:
“Vooral dat ik al deze leuke dingen kan doen. Ik hou van de grapjes die we maken en dat er geen ouders zijn. Er zijn soms ruzies, maar die lossen we op. Anders zou het ook maar saai zijn, hé.”
Wanneer voelde je je echt sterk als groep?
Leerling 1:
“Toen mensen vroegen of ik naast hen wilde wandelen, omdat ze wisten dat ik hoogtevrees had.”
Leerling 2:
“We speelden een spel in de sneeuw. De teams namen het tegen elkaar op. Onze klas moest goed samenwerken en we voelden ons echt verbonden.”
Leerling 3:
“We zongen samen liedjes op de brug om de spanning kwijt te raken. Ik trilde en durfde niet naar beneden te kijken, maar samen ging het beter.”
